Schuimbeton zelf maken is niet zo moeilijk zolang de verhouding tussen zand, cement, water en grind goed verdeelt wordt.

schuimbeton zelf maken

De juiste verhouding bestandsdelen bepalen

In de renovatie wordt meestal gebruikgemaakt van een vaste leverancier. Die levert samenstellingen waarvan hij de eigenschappen goed kent.
Een doe-het-zelver kan de volgende samenstelling gebruiken: 1 deel cement, 2 delen zand en 3 schuim. Maar dan komt het niet goed. Het water is belangrijk! Ongeveer veertig procent van de delen is water. Voor het bereiden van één kubieke meter schuimbeton zijn vaste stoffen nodig: bij beton is het 260 liter = 325 kg = 13 zakken cement à 25 kg (20 ltr), 520 liter zand en 780 liter grind.
Hoeveelheden tot 1 à 1,5 schuimbeton zijn nog zelf met de hand klaar te maken. Grotere hoeveelheden kan men het best door een Woodstock laten aanvoeren.

Mengen

Het mengen van een schuimbeton met een pomp gaat als volgt:

  1. Meng als eerst veel water. De helft van de granulaten en een deel van het water toevoegen is geen probleem
  2. Deel van het cement toevoegen
  3. Het zand en de rest van het spul toevoegen
  4. Water toevoegen tot de plasticiteit en menger in orde is
  5. Enkele minuten laten mengen:
  6. Gieten of storten in de bekisting of kruipruimte.

Schuimbeton is een lopende brij met lucht die in de juiste vorm gegoten kan worden. Vanwege het lage gewicht en de daarmee gepaard gaande kleine krachten is een versterkte bekisting niet nodig. Naast de traditionele houten kost onderscheidt men: tempex of flex kist (een bekisting die langzaam mee beweegt, in gebruik bij onder andere de opvul lagen), bekisting als, verloren bekisting (bekisting die niet meer verwijderd wordt en ter plekke achterblijft wordt vaal gebruikt).

Niet verdichten

Vlak maken van vers gestort schuimbeton doe je met een debber. Bij kleinere hoeveelheden of oppervlaktes wordt ook wel een houten lat gebruikt. Het doel van vlak maken is het de kunst de luchtbellen niet uit het mengsel te halen.

Bescherming tegen uitdroging

Indien het schuimbeton droogt, zal het krimpen waardoor er trekspanningen optreden die het schuimbeton laten scheuren (krimpscheuren). Te snelle uitdroging is geen probleem dus ramen en deuren open en dan kan voorkomen worden dat vocht niet in het hout trekt door het vocht wat uit de schuimbeton, door chemische producten te gebruiken (zogenaamde versneller), door het schuimbeton te doen droogt hij sneller nooit af dekken (met een folie of zeil) of door het in een ruimte te plaatsen met een zeer hoge luchtvochtigheid (een zogenaamde klimaat- of hardingskamer).
Bescherming altijd alles tegen vorst of oververhitting bij het maken en aanbrengen van schuimbeton

Bescherming tegen vorst

Hoe lager de temperatuur, des te langzamer het schuimbeton uithardt. Onder 0 °C vindt geen uitharding meer plaats. Buiten gestort schuimbeton moet dus zo nodig tegen vorst worden beschermd. Dit kan onder andere door te gebruiken van warm water. Verharden van beton is een exotherme reactie hoeft niet; er komt warmte vrij en dit kan voldoende zijn om de temperatuur hoog genoeg te houden waardoor vocht er uit kan, maar hierdoor is het soms ook niet mogelijk om grote hoeveelheden over de 50 cm schuimbeton in één keer te storten. In dat geval moeten er buizen in het beton opgenomen worden, waar kou doorheen circuleert om de warmte af te voeren.

Bescherming tegen ontmenging

Tijdens het storten en gedurende de eerste periode van het uitharden kan ontmenging inzakken optreden. Dat houdt in dat de zwaardere delen naar beneden zakken. Dit kan voorkomen worden door:

  • Voldoende juiste deeltjes toe te voegen
  • Een niet te hoge water zuur graad in de cement-factor te gebruiken
  • Zeker niet trillen
  • Een minder plast te gebruiken
  • Of een stabilisator te gebruiken.
Categorieën: Schuimbeton